سایت شخصی دکتر رشاد - آزمایشی

تاریخچه مواد افیونی

drreshad — Sat, 15 Dec 2007 21:39:18 GMT

مواد افيونی - تاریخچه

تاريخچه مواد افيونی

مواد افيونی۱ به ترکيباتی گفته ميشود که بطور مستقيم (طبيعی) و يا غيرمستقيم (صناعی) از گياه کوکنار (خشخاش)۲ بدست ميايند و سردسته شان ماده معروف ترياک ميباشد. ازينرو، بخش اعظم تاريخچه اين مواد را کوکنار و ترياک تشکيل ميدهند.

کوکنار در تمدنهای قديم همچون مصر، پارس و بين النهرين کشت ميشده است. اما قبل ايجاد اين تمدنها نيز مورد استفاده قرار ميگرفته است بطوريکه شواهد باستان شناسی و دانه های فسيل شده ای که يافت شده اند، حاکی از آن است که اين ماده توسط انسانهای اوليه در بيش از ۳۰ هزار سال قبل مورد استفاده قرار ميگرفته است. قديمی ترين مدرک مکتوب در مورد خشخاش مربوط ميشود به متنی سومری که به ۴۰۰۰ سال قبل از ميلاد برميگردد. در آن نوشته از ترياک با نام گل هول گيل۳ يا گياه شادی۴ ياد شده است.در پاپيروسهای عبری مصر باستان مربوط به ۳۵۰۰ سال پيش، از ترياک بعنوان شيره تغليظ شده دانه های نارس ياد شده که جهت جلوگيری و مهار گريه شديد کودکان توصيه شده است.

پاپاور سومنيفرام^۵ تنها گونه گياه پاپاوريوم (خشخاش) است که از آن ترياک بدست ميايد. اين باور وجود دارد که گونه سومنيفرام در نتيجه قرنها کشت و توليد و در اثر تغييراتی چون جهش ژنتيکی از نوع مديترانه ای و وحشی خشخاش بنام پاپاور ستيگرام ^۶ بوجود آمده است.

هومر^۷ حماسه سرای معروف روم در منظومه معروف و حماسی خود اوديسه^۸ ( اين منظومه در نزد روميان همان مقام و منزلتی را دارد که شاهنامه نزد ما ايرانيان داراست) اثرات ترياک را ذکر ميکند ؛ و در يک اپيزود، آنجا که تلماکوس^۹ از يافتن پدرش ناتوان و مغموم گشته، چنين ميسرايد:? .... هلن مقداری دارو در جام شراب ريخت، داروئی که ميتواند غم و اندوه را از دل زخم ديدگان بدر کند و درد خاطرات دردناک را دور کند. هيچ کس که اين دارو در جام شرابش مخلوط گشته باشد و قدری از آن بنوشد در آن روز يک قطره اشک از چشمانش جاری نتواند کرد، حتی برای مرگ مادرش يا پدرش و......?

خشخاش در اروپا هم قدمتی بس طولانی داشته و در دوران قديم در بين مردم متداول بوده است، بطوريکه فسيل های آن بصور مختلف ازجمله تخم خشخاش و فسيل نيام دانه و گرز خشخاش در مناطقی از سوئيس مربوط به مردمان ساکن در عصر نوسنگی ^{۱۰ ،} (يعنی ۴۰۰۰ سال قبل) يافت شده اند. تصاويری همچون تصاوير يافت شده از خشخاش در تصويرنگاريهای مصر باستان، در سنگتراشيهای روم يافت شده اند. تمثالهایی از خدايان خواب يونان و روم؛ هیپنوس و سومنوس^۱۱ نيز کشف شده اند که آنها را درحالی نشان ميدهند که لباسی از گياه کوکنار برتن يا بر دوش داشته اند.

پزشک روحانيان^۱۲ مصری از ترياک جهت درمان بيماران استفاده ميکردند و در بين مردم مصر نحوه تهيه خانگی آن را رواج دادند. اين دارو پس از آنکه کوکنار در اطراف شهر بزرگ تبس^۱۳ بوفور کشت شد، بنام تباکيوم^۱۴ مشهور گشت. فراعنه مصر را با دست ساخته هايی که بشکل کوکنار بودند مدفون ميساختند. در روم هم ترياک رايج بوده و بصورت آماده شده برای مصرف در بازار های رم بفروش ميرسيد. در قرن هشتم، ترياک به کشورهای عربی، هند و چين راه يافت. ازآنجائيکه در دين اسلام الکل حرام شده بود و ترياک و حشيش حرام نبودند، اعراب علاوه بر مصرف، بطور جدی به تجارت ترياک روی آوردند. پزشکان يونانی هم بطور وسيعی از ترياک استفاده ميکردند تا آنجاکه در بين پزشکان اين باور پديد آمد که کوکنار منشا خدايی دارد و در اين رابطه نامهای زيادی بر کوکنار و شيره آن گذاشتند؛ لنگر يا ريسمان روحانی حيات^{۱۵ ،} شيره بهشتی^۱۶، دست خدا^۱۷ و نابود کننده درد^۱۸. توماس سيدنهام^۱۹ از پزشکان پيشگام و بقراط انگليسی ها که به او لقب شکسپير پزشکی هم داده اند در مورد ترياک چنين مينويسد:

(در بين معالجات و درمانهايی که خداوند قادر و مطلق در حق بندگتنش ارزانی داتشته است هيچيک به اندازه ترياک تاثيربخش و وسيع الاثر نبوده است.)

بدون ترديد ترياک اولين ماده موثر در درمان افسردگی و کنترل درد ميباشد که مورد استفاده بشر قرار گرفته است. ولی در شرق، ترياک بصورت يک داروی اجتماعی درآمد و در جشنها و مجالس عمومی مورد استفاده قرار ميگرفت.

اولين پيشرفت در آماده سازی ترياک جهت مصارف داروئی در قرن ۱۶ و توسط پاراسلسوس^۲۰ صورت گرفت. او ادعا داشت که موفق به ساخت ترکيبی حماسی و قهرمان ساز شده است. درواقع پاراسلسوس تنتور افيون^۲۱ را ساخته بود. از آنجائيکه حلاليت ترياک در الکل بيش از آب است او ترياک را در کونياک حل کرده عملا تنتور مورفين^۲۲ را ساخت. او ترياک را با نام ميوه جاودانگی^۲۳ ميخواند. ناخالصی های تنتور ساخته شده زياد بودند و ازينرو توماس سيدنهام در سدد برآمد تا برای ساخت آن استانداردهايی تعيين کند. تنتوری که سيدنهام ساخت از ۲ اونس^۲۴ ترياک ۱ اونس زعفران يک درهم ادويه ميخک و دارچين تشکيل يافته بود که در نيم ليتر شراب قناری^۲۵ حل کرده بود.

تا قرن نوزدهم ويالهای تنتور مورفين و ترياک خام در داروخانه ها و عطاری های انگلستان آزادانه بفروش ميرسيد. بقدری استقبال مردم (از همه اقشار حتی اشخاص مشهور ) از مواد افيونی بالا بود که در طول سالهای ۱۸۳۰ تا ۱۸۶۰ يعنی در عرض ۳۰ سال واردات ترياک به انگلستان از ۹۱۰۰۰ پوند به ۲۸۰۰۰۰ پوند افزايش يافت. جمله زير از يکی از نويسندگان انگليس نقل قول شده است و بخوبی موقعيت ترياک را در آن سالها نشان ميدهد. ( ای قطرات، منظور قطرات تنتور مورفين ميباشند، شما بسيار عزيزهستيد و گرامی . اگر من هيچ چيز و کسی را هم دوست نداشته باشم شما را دوست دارم. )

نکته جالب و قابل تاملی که لازمست مورد توجه قرار گيرد آنست که گرچه ترياک در انگلستان بطور وسيع مصرف ميشد بطوريکه کودکان انگليسی در دوران شيرخوارگی با ترياک آشنا ميشدند، ولی ترياک بعنوان يک دارو مطرح بود نه بعنوان وسيله ای برای تفريح و خوشی در مجالس عمومی بمانند آنچه در کشورهای شرقی روی داد و سبب اعتياد و بلا و مصيبت جوامع گرديد. ترياک بشکل محلول و تنتور مورفين از سوی شرکتهای داروسازی و با مارکهای تجاری مختلفی چون Godfrey's Cordial و Street's Infants' Quietness بعنوان دارويی آرامبخش برای بزرگسالان و کودکان عرضه ميشد. درواقع ترياک را ميتوان نقطه آغازين برای ساخت و مصرف ريتالين در کودکان دانست. چراکه پدر و مادرها از تنتور آن جهت آرام و شاد و مطيع کردن کودکان استفاده ميکردند. در انگليس آن دوران سو مصرف ترياک بيشتر از جانب پزشکان و شيميست ها و همچنين نويسندگان روی ميداد. ساموئل تايلور^۲۶ نويسنده کتاب Kubla Khan آن را در نشئگی و ترانس ناشی از ترياک نوشته است

چينی ها هم با تهيه تنتور مورفين آشنا بوده اند و این موضوع در قطعه شعری که از قرن دهم برجای مانده بخوبی پيداست.بطور کلی شرقی ها هم از روش تدخين ترياک آگاه نبودند. ايشان گلهای کوکنار را ميخوردند و يا آن را بصورت محلول درست ميکردند. تهيه ترياک به آن شيوه که در حال حاضر مرسوم است (تيع زدن گرز خشخاش و منجمد ساختن شيره بيرون آمده از آن) و تدخين ترياک، نخستين بار در قرن هفتم ميلادی و در غرب آسيا، بتوسط ملل مسلمان عرب و ترک ابداع گرديد و از آن پس بود که مصرف کوکنار بشکلی که حالا هست و بصورت اعتياد درآمد. گستردگی مصرف ترياک در چين به قرن هفدهم ميلادی بازميگردد و همزمان است با رواج مصرف توتون با چپق که اول بار بوسيله هلندی ها از جاوه و از طريق جزاير فرمز به چين برده شد. برخلاف هندی ها که از ابتدا، مواد افيونی را بطريقه خوراکی استفاده کردند؛ چينی ها مصرف تدخينی را برگزيدند. در چين ترياک هندی را با توتون مخلوط کرده بتوسط چپق و بصورت تدخين مصرف کردند. تجارت هر دو ماده در اختيار هلنديها قرار داشت و بتدريج مصرف چپقی ترياک با يا بدون توتون افزايش يافت. چپق ترياک و بزبان دقيقتر وافور رفته رفته جايگاه خاصی پيدا کرد و انواع و اقسامی يافت. از انواع ارزانقيمت سفالی تا انواع مزين به جواهرات. از همين دوران و بواسطه گسترش مصرف تدخينی ترياک سوخته آن مورد توجه قرار گرفت و حتی خريد و فروش آن در بين اقشار فقير رواج يافت.

درقرن هفدهم ميلادی کمپانی هند شرقی متعلق به انگليس وارد کارزار ميشود و داستان ترياک کاملا اقتصادی ميگردد. اين کمپانی تا اواخر قرن ۱۷ بخش عمده زمين های مستعد کشت خشخاش واقع در جلگه رود گنگ را در حد فاصل مناطق پاتنا و بنارس^۲۷ باختيار خود درآورد. از آن پس تجارت کثيف ترياک در منطقه آسيا شکل گرفت و بانحصار انگليس درآمد. هرچند مورخين انگلیسی بر نقش برجسته کشورشان در اين عمل کريه اذعان دارند ولی همواره اين جمله را مطرح ميکنند که انگليس تجارت ترياک را در آسيا ايجاد نکرد بلکه آنرا بدست گرفت:

The company dominated the Asian opium trade; but they did not create it

البته من و شما خوب ميدانيم که اين سخن مغلطه ای بيش نيست. شاهد اين مدعا نحوه برخورد انگليس با چين و بروز جنگهای ترياک ميباشد که در ادامه خواهم گفت. تجارت يعنی کسب پول و اين يعنی فروش هرچه بيشتر ترياک. فروش بيشتر، يعنی مصرف بيشتر و اين يعنی معتاد بيشتر؛ و اين همان بلايی بود که کفتار پير اروپا مستقيما با پنجه های کثيف خود بر سر مردمان آسيائی نازل کرد که البته هنوز هم ادامه دارد ولی بطور غير مستقيم.

← يک خوشگذرانی بی ضرر →

بهر روی در عرض مدت کوتاهی (تا سال ۱۸۰۰ ميلادی) تجارت مواد افيونی به انحصار کامل و مطلق انگليس درآمده، شکل منظم و ارگانيزه ای بخود گرفت: توليد، ذخيره، انتقال، و پخش و فروش و تعيين قيمت؛ همه و همه تحت نظارت مستقيم و مديريت کامل انگليسی ها انجام ميگرفت. در اين ميان کشور چين بدليل وسعت و جمعيت بالا و موقعيت خاصی که داشت بعنوان بازاری بزرگ جهت فروش ترياک، نزد انگليسی ها از اهميت بالائی برخوردار بود. در کشور چين، قبلا مصرف و خريد و فروش ترياک بطور وسيعی صورت ميگرفت ولی در حوالی سالهای ۱۸۳۰ مصرف ترياک و واردات آن از جانب امپراطور، در چين ممنوع شد. با اين وجود همواره مقادير قابل توجهی بصورت قاچاق وارد ميشد. ازينرو در سال ۱۸۳۹ پادشاه تائو کووانگ^۲۸ وزير خود لين تسه شو^۲۹ را مامور رسيدگی به اين مسئله کرد. لين برای حل اين مشکل از ملکه ويکتوريا درخواست کمک کرد اما ملکه انگلستان درخواست او را رد کرد. در نتيجه پادشاه چين دستور توقيف و ضبط يک محموله بزرگ ترياک بمقدار ۲۰۰۰۰ بشکه را داد و تعدادی بازرگان خارجی هم بازداشت شدند. در واکنش به اين موضوع انگليس به شهر بندری کانتون^۳۰ حمله کرده، کالای توقيفی را باز پس گرفت. بدين ترتيب اولين جنگ ترياک شروع شد، آنهم از جانب بزرگترين، ثروتمندترين و سلطه جوترين کارتل داروئی جهان، کشور پادشاهی انگلستان. نهايتا چينی ها شکست را پذيرا شدند و در سال ۱۸۴۲ مجبور به امضای معاهده صلح نانجينگ^۳۱ شدند، پيمان صلحی که در ننگين بودن چيزی مشابه قرارداد گلستان و ترکمانچای ما ايرانيان بود. مطابق پيمان مذکور تجارت مواد افيونی در چين آزاد شد و چينی ها ملزم به تخصيص پنج بندر تجاری جديد جهت واردات اين مواد شدند. همچنين مجبور به پرداخت مبالغ هنگفتی بعنوان ماليات به انگليس شدند. علاوه بر اينها طبق اين معاهده هنگ کنگ از چين جدا شده در اختيار انگليس قرار گرفت.

با اينحال صلح بين دو کشور چندان دوام نيافت. شيرينی تجارت افيون به مذاق استعمارگر پير خوش آمده بود و حرص و ولع سيری ناپذير اين بظاهر کشور، و در اصل سوداگر مرگ، پادشاهی بريتانيای کبير جنگ دوم ترياک را بسال ۱۸۵۶ براه انداخت. در حقيقت جنگ براه افتاد تا در همان سال منتهی گردد به پيمان صلحی ديگر. چينی ها مجبور به امضای معاهده ننگين ديگری گشتند بنام تينت سين^۳۲. طبق اقارير صريح مورخين انگليسی، آغازگر جنگ انگليسی ها بوده اند و يگانه هدف جنگ هم گسترش تجارت مواد افيونی بوده است. بواسطه قرارداد تينت سين، و در مدت کوتاهی (تا سال ۱۸۵۸)، تجارت مواد افيونی در چين لباس قانون به تن کرد. همه چيز از واردات تا پخش و قيمت گذاری و مصرف ترياک بطور رسمی قانونی شدند. دليل اين امر زمينه سازی بود برای صيد مردم چين. داستان از اين قرار بود که تاجران انگليسی ترياک در اين زمان بناگاه خداترس و مهربان شدند. ايشان چنين ادعا کردند که استحقاق مردم چين بالاتر از اين است که به تجارت ترياک بپردازند و از آنجائيکه اين تجارت عمليست زشت و کريه؛ بنابراين بايد دزدان و جانيان و زندانيان را به اين کار گماشت. از سوی ديگر سزاوار است مردم سخت کوش و زحمتکش چين کمی هم به تفريح بپردازند ؛يک خوشگذرانی بی ضرر؛^۳۳.

نتيجه خداترسی انگليسی آن شد که ظرف مدت کوتاهی واردات مواد افيونی به چين بطور غير قابل باوری افزايش يافت. مواد افيونی همچون سيل روانه بازار چين شدند. مردم چين به آن تفريح بی ضرر پرداختند و در انتهای قرن نوزدهم ميلادی يعنی پس از گذشت فقط ۴۴ سال از امضای قرارداد تين سين نتيجه اش را گرفتند.

در سال ۱۹۰۰ ميلادی يک چهارم مردان چينی معتاد بودند.

شما خواننده محترم اگر اولين بار است که با اين موضوع آشنا ميشوی شايد چنين استنباط کنی که در نوشتن اين سطور مزاح و رندی نويسنده بر قلمش غالب گشته است ولی يقين بدان که نويسنده اين سطور، نص صريح تاريخ را روايتگر است و بس. توطئه ها و ترفندهای مکارانه انگليس همواره ساده ولی موثر بوده اند و اين را تاريخ کشور خودمان هم ثابت ميکند. اگر فرصتی بود به نمونه هايی چند از اين باب اشاره خواهم کرد.

TimeLine

خط زمانی

بخش سوم

در سال ۱۸۹۵ داروساز آلمانی هنريش درسر که برای کمپانی باير کار ميکرد از رقيق کردن مورفين بهمراه ترکيبات استيله داروی جديدی ساخت که با مورفين متفاوت بود و عوارض آن را نداشت. ترکيب جديد دی استيل مورفين بود که به نام هروئين نامگذاری شد. اين نام برگرفته از کلمه «هروئيش» که معادل آلمانی لغت « هرو » به معنی قهرمان ميباشد، بود. هروئين سه سال بعد وارد بازار تجاری شد.

اوايل دهه ۱۹۰۰ انجمن بشردوستانه روحانی جيمز در جهت اهداف خيرخواهانه خود اقدام به تهيه هروئين و توزيع رايگان آن در بين معتادان به مورفين که ميخواستند اعتياد خود را ترک کنند، کرد. در همين سالها بود که تلاش بريتانيا و فرانسه جهت کنترل توليد ترياک در جنوب شرقی آسيا با موفقيت همراه شد ولی نهايتا منطقه معروف به مثلث طلائی به توليد ترياک را ادامه داد.

۱۹۰۲ بحث های علمی در مجلات و محافل علمی پيرامون نکات مثبت و منفی هروئين در درمان اعتياد به مورفين انجام ميشد و برخی از پزشکان شکايت بيمارانشان را در مورد وجود علائم شديد هنگام قطع مصرف هروئين مطرح ميکردند.

۱۹۰۳ زنگهای خطر در مورد اعتياد به هروئين بصدا درآمدند.

۱۹۰۵ کنگره آمريکا مصرف ترياک را ممنوع اعلام کرد.

۱۹۰۶ سرانجام معاهده ای بين چين و بريتانيا منعقد گرديد و تجارت ترياک در چين و هند را محدود ساخت.

۱۹۰۹ اولين قانون فدرال در ممنوعيت يک دارو بتصويب رسيد. مطابق اين قانون واردات ترياک ممنوع شد. اين قانون زمينه ای فراهم کرد برای فشار آوردن آمريکا به چين جهت وضع قانونی مشابه مبنی بر ممنوعيت فروش ترياک به چين که در کنفرانس شانگهای انجام گرديد.

اول فوريه ۱۹۰۹ کميسيون بين المللی ترياک در شانگهای چين تشکيل جلسه داد.

۱۹۱۰ پس از ۱۵۰ سال تلاش و شکست جهت پاک کردن کشورشان از ترياک، بالاخره چينی ها موفق شدند. چين توانست بريتانيا را متقاعد کند تا دست از تجارت ترياک در منطقه چين و هند بردارد و دل از منافع مادی آن برکند. ( لااقل در ظاهر)

۱۷ دسامبر ۱۹۱۴ قانون هريسون بتصويب رسيد. مطابق اين قانون، پزشکان و داروسازان برای اينکه بتوانند داروهای مخدر را تجويز کنند ابتدا بايد ثبت نام ميکردند.

۱۹۲۳ فروش همه داروهای مخدر غير قاچاق وقانونی ممنوع اعلام گشت. اين قانون موجب شد تا معتادان جهت تهيه هروئين مصرفی خود به بازار سياه روی آورند.

۱۹۲۵ متعاقب تصويب قانون ممنوعيت ترياک و مواد افيونی در آمريکا، بازار سياه بزرگی در منطقه چينی ها در نيويورک شکل گرفت.

۱۹۳۰ چين به قاچاق هروئين پرداخت. درصد بالائی از هروئين قاچاق شده به آمريکا در شانگهای و تايتسين توليد ميشود.

اوايل دهه ۱۹۴۰ جنگ جهانی دوم راههای عبور مواد افيونی را بست و قاچاق مواد از هند و ايران قطع شد.

۱۹۴۵ تا ۱۹۴۷ کشور برمه همزمان با رهائی از استعمار انگليس و رسيدن به استقلال مبدل شد به مزرعه ای جهت کشت کوکنار.

دهه ۱۹۵۰ آمريکا جهت جلوگيری از گسترش کمونيسم به آسيا اقدام به برقراری ارتباط با ساکنين نظامی و غيرنظامی منطقه مثلث طلائی و عقد پيمان دوستی با آنها کرد تا از اين طريق جای پايی در جنوب شرقی چين بدست آورده اهداف خود را در زمينه مبارزه با کمونيسم دنبال کند. آمريکا و فرانسه برای استمرار اين ارتباط دوستانه اسلحه و مهمات ايشان را تامين کرده، امکانات هواپيمائی برای انتقال و فروش ترياک در اختيارشان گذاشتند. نتيجه آن شد که قاچاق هروئين به کشورهای جهان و بويژه به آمريکا شديدا افزايش يافت و هروئين براحتی در دستان فروشندگان خيابانی و مصرف کنندگان قرارگرفت.

۱۹۶۲ توليد و فروش ترياک در برمه ممنوع گشت.

سالهای ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰ طی اين ۵ سال تعداد معتادان به هروئين در آمريکا بسرعت افزايش يافت و به ۷۵۰۰۰۰ تن رسيد. سازمان اطلاعات مرکزی آمريکا سيا جهت انتقال ترياک خام از لائوس و برمه اقدام به راه اندازی خطوط هوائی کرايه ای کرد. بخشی از اين ترياک به مارسی در فرانسه انتقال ميافت. اين مواد در مارسی به هروئين تبديل شده با کمک آمريکا و فرانسه به آمريکا ارسال ميگشت.

۱۹۷۰ اولين گزارش رسمی از مرگ تصادفی در نتيجه مصرف بيش از حد هروئين. قربانی، خواننده پرآوازه و افسانه ای آمريکا جنيس جاپلين بود که جسدش را در هتل معروف و تاريخی هاليوود پيدا کردند.

اواسط دهه ۱۹۷۰ با سقوط سايگون و کاهش شديد توليد ترياک در ناحيه مثلث طلائی اپيدمی هروئين در آمريکا مهار شد. مافيای مواد مخدر در جستجوی منبعی جديد مکزيک را جايگزين چين کردند و بدين ترتيب هروئين تيره مکزيکی جايگزين هروئين سفيد چينی شد. البته تا سال ۱۹۷۸.

۱۹۷۵ دکتر هانس و همکارانش توانستند انکفالين را که ترکيبی مشابه مورفين با منشا انسانی بوده و در مغز انسان يافت ميشود بصورت خالص و مجزا از مغز تهيه کنند.

۱۹۷۸ دو دولت آمريکا و مکزيک با انجام طرحی توافقی جهت کاستن از ميزان توليد ترياک و به تبع آن ميزان هروئين مکزيکی موجود در بازار آمريکا به سمپاشی مزارع مکزيکی پرداختند. اين طرح موفقيت آميز بود ولی بموازات کاهش هروئين مکزيکی در بازار سياه هروئين از منبع ديگری وارد بازار شد. منبع مذکور شامل کشورهای ايران، افغانستان و پاکستان بود و با نام هلال طلائی خوانده ميشد.

۱۹۹۳ ارتش تايلند با پشتيبانی آمريکا به قلع و قمع و نابود ساختن مناطق وسيعی از مزارع کشت خشخاش در منطقه مثلث طلائی پرداخت.

ژانويه ۱۹۹۴ ناکارآمدی روشهای قهرآميز و نابود کردن مزارع کشت خشخاش در مبارزه با ترياک و هروئين باثبات رسيد و مسئولين امر جهت يافتن راهی ديگر در اين زمينه متقاعد شدند. طرحی که ارائه گشت، کمک به ايجاد و تقويت حکومتهای دموکراتيک در کشورهای جهان سومی و ايجاد واحدهای قضائی رسمی در کشورها و تصويب قوانينی بود تا مردم را نسبت به رعايت قوانين خود ملزم سازد و از طرف ديگر بسمت تجارتهای قانونی و مشروع سوق دهد.

۱۹۹۵ مثلث طلائی پيشتاز توليد ترياک در جهان بوده ساليانه ۲۵۰۰ تن هروئين صادر ميکند.

نوامبر ۱۹۹۶ گفته ميشود چندين شرکت بزرگ بين المللی حمل دارو از کشورهای چين نيجريه مکزيک و در توزيع هروئين در آمريکا و اروپا فعال هستند.

۱۹۹۹ توليد ترياک در افغانستان به ۴۶۰۰ تن در سال رسيد. بر اساس آمار منتشره توسط برنامه کنترل داروی سازمان ملل ۷۵٪ هروئين جهان در افغانستان توليد ميشود.

۲۰۰۰ ملا محمد عمر رهبر طالبان در افغانستان کشت خشخاش را ممنوع اعلام کرد. برنامه کنترل داروی سازمان ملل توقف کشت ترياک را تاييد کرد.

۲۰۰۱ جنگ در افغانستان درگرفت و طالبان سرنگون گشت توليد ترياک از سر گرفته شد.سيل هروئين روانه بازار پاکستان شد.

اکتبر ۲۰۰۲ برنامه کنترل داروی سازمان ملل طی اعلانی هشدار داد که افغانستان به جايگاه قبلی برگشته است و بزرگترين توليد کننده مواد افيونی در جهان ميباشد.

دسامبر ۲۰۰۲ وزارت بهداشت انگليس اعلام کرد درنظر دارد هروئين را در مراکز بهداشتی بطور رايگان دراختيار افرادی که نياز دارند قرار دهد.

'Golden Triangle' مثلث طلائی به ناحيه ای در آسيای جنوب شرقی گفته ميشود که سه کشور لائوس برمه و تايلند را دربرمی گيرد

ادامه دارد

۱ Opiates

۲ Poppy

۳ hul gil

۴ plant of joy

۵ Papaver somniferum

۶ Papaver setigerum

۷ Homer

۸ Odyssey

۹ Telemachus

۱۰ Neolithic Swiss lake-dwellings

۱۱ Hypnos and Somnos

۱۲ priest-physicians

۱۳ Thebes

۱۴ Thebacium

۱۵ the Sacred Anchor Of Life

۱۶ Milk Of Paradise

۱۷ the Hand Of God

۱۸ Destroyer Of Grief

۱۹ Thomas Sydenham (1624-1689

۲۰ Philippus Aureolus Theophrastus Bombastus von Hohenheim (1490-1541), better known as Paracelsus

۲۱ Laudanum

۲۲ Tincture of Morphine

۲۳ The Stone of Immortality

۲۴ Ounces اونس واحد وزن و معادل يک شانزدهم پوند ميباشد که تقريبا برابر با ۲۸ گرم است.

۲۵ Canary Wine

۲۶ Samuel Taylor Coleridge (1772-1834)

۲۷ Patna and Benares

۲۸   Tao Kwang

۲۹   Lin Tse-hs켯font>

۳۰ Canton

۳۱ Treaty of Nanjing

۳۲ Treaty of Tientsin

۳۳ A Harmless Luxury

اثرات و علائم مصرف كانابيس

drreshad — Sun, 04 Dec 2005 07:08:18 GMT

کوکائين ـ گياه شناسی

گياه شناسی اريتروکسيلوم کوکا

کوکائين از حمله داروهای غيرصناعی و کاملا طبيعی ميباشد که از برگهای گياه بوته شکلی بنام کوکا يا اريتروکسيلوم کوکا استخراج ميشود.

خانواده: اريتروکسيلاسه آ

دسته: اريتروکسيلوم

گونه: کوکا يا نواگراناتنس

نامهای شايع: هانوکو

طبقه بندی اثرات: محرک

مشخصات: اريتروکسيلوم کوکا يکی از گياهان بومی آمريکای جنوبی ميباشد که به شکل بوته و در مناطق مرتفع در کوههای آند جنوبی ميرويد. از برگهای اين گياه کوکائين بدست ميآيد و در حال حاضر کشورهای بوليوی، پرو و کلمبيا عمده ترين توليدکنندگان اين ماده در جهان ميباشند. ميزان کوکائين موجود در برگهای گياه از O.1% to 0.9%. متغير است درصد کوکائين موجود در بوته هايی که در ارتفاعات بالاتر ميرويند نسبت به گياهان واقع در نواحی پايين تر کوه بيشتر ميباشد

ترکيبات موجود در برگهای کوکا : برگهای کوکا از نظر ميزان کالری و انواع مواد غذايی موجود در آنها يکی از غنی ترين و پربارترين انواع برگهای گياهی ميباشند که بصورت دم کرده و يا در غذاهای مختلف مصرف ميشوند. برگهای چای، قهوه و بابونه و ديگران هيچکدام باندازه اين گياه پر بار و کامل نيستند. طبق تحقيقات انجام شده و آناليز برگهای کوکا از نظر ترکيبات شيميائی موجود در آن، مواد زير در برگهای کوکا يافت شده اند: چربيها، پروتئين ها، کربوهيدراتها، مواد معدنی شامل؛ کلسيم، فسفر، آهن، منيزيوم، پتاسيم، سديم و اسکوربيک اسيد ، ويتامين ها شامل؛ آ ٬ای٬ کا و بالاخره فيبرهای غذايی.

درصد پروتئين موجود در اين برگها بيش از گوشت ميباشد ۱۹.۹ درصد در مقابل ۱۹.۴ درصد. درصد کلسيم موجود ۲.۲ درصد بوده از شير متراکم بيشتر است. مقدار ويتامين بی۱ برگهای کوکا از هويج تازه بيشتر است. با توجه به اعداد و ارقام فوق دليل اهميت فوق العاده بالای اين گياه نزد بوميان آند مشخص ميشود و درک تاريخچه اين گياه که در بخش مشخصات عمومی کوکائين آورده ام و نقش تاريخی اش آسانتر ميگردد. .

كانابيس يا شيره گياه شاهدانه

drreshad — Sun, 04 Dec 2005 07:05:18 GMT

کانابیس ـ گياه شناسی

aگياه شناسی شاهدانهc

طبقه بندی گياهی

خانواده: کاناباسه آ

دسته: کانابيس

گونه: اينديکا، ساتيوا و رودراليس

اسامی شايع : ماری جوآنا، ماری هوآنا، پات، ويد، گراس، ماری جين

گروه بندی اثرات: محرک، مسکر (سکرآور)، مخدر، تقويت کننده روان

مشخصات عمومی

کانابيس گياهی پرپشت با گلهای سخت و متراکم که جزو گياهان يکساله بوده و رشد سريعی دارد. از برگها و گلهای آن تی اچ سی بدست ميايد که رايجترين داروی روانگردان ممنوع در کل دنيا می باشد و از ساقه آن در ساخت طناب و لباس استفاده ميشود. استفاده از کانابيس در پزشکی و صنعت، در کنار استفاده تفريحی از آن٬ به زمانهای بسيار قديم برميگردد.کانابيس دو گونه مهم دارد بنامهای کانابيس اينديکا و کانابيس ساتيوا

گونه اينديکا Indica

قويترين گونه بوده؛ حشيش و انواع قوی گراس همچون اسكانكا را از آن استخراج ميکنند. گياهيست نسبتا کوتاه (بارتفاع ۳ تا ۶ فوت)، با برگهای فربه، که برجستگيهای کوتاه و پهنی دارند و جوانه هايی متمايل به رنگ ارغوانی. رنگ برگها سبز تيره بوده، با سايه ای ارغوانی همراه است و هرچه به بلوغ نزديکتر ميشوند رنگ ارغوانی واضحتر ميگردد. بوی تند ، زننده و متعفن از جمله مشخصه های اين گونه ميباشد. سيگار ساخته شده از اين گونه برخلاف گونه ساتيوا سنگين بوده ميتواند موجب سرفه گردد. بطور سنتی حشيش را از اين گونه کانابيس درست ميکنند. اين گونه در خاورميانه و هند بوفور يافت ميشود . همچنين در آسيای مرکزی و بويژه در افغانستان، کشمير و پاکستان فراوان است.

گونه ساتيوا Sativa

اين گونه که بنام Hemp نيز مشهور است.از زمانهای قديم جهت ساخت طناب و الياف مورد استفاده قرار می گرفته است. مصرف آن غالبا بصورت دود کردن بوده، برخلاف گونه اينديکا که خواب آور و سست کننده است؛سطح هوشياری و فعاليتهای مغزی را بالا ميبرد. و سيگار درست شده از برگهای آن ملايم ميباشد. ميزان تی اچ سی گياه در قسمتهای بالايی آن بيشتر ميباشد. از نظر ظاهری؛ گياهيست بسيار بلند، درحدود ۸ تا ۱۲ فوت با برگهای نازک برنگ سبز روشن. جوانه های ساتيوا هم نازک و بلند بوده و بويی مطبوع دارند. در نواحی استوائی رنگ جوانه ها در زمان رسيدن متمايل به قرمز ميگردد ولی در مناطق سردتر متمايل به ارغوانی ميباشند.

گونه رودراليس ruderalis

گونه ديگری که به کانابيس نسبت ميدهند ولی هنوز مورد بحث ميباشد رودراليس نام دارد و در روسيه، لهستان و ديگر کشورهای اروپای شرقی يافت ميشود. ارتفاع نسبتا کوتاه (در حدود ۴ تا ۶ فوت)، بذر درشت و تی اچ سی پايين از مشخصات اين گونه ميباشد.

اين مطلب کامل نيست

تاريخچه هیپنوتيزم

drreshad — Sat, 03 Dec 2005 15:08:18 GMT

هیپنوتيزم ـ تاريخچه

تاريخچه هیپنوتيزم

استفاده از هیپنوتيزم در درمان بيماريها يکی از کهن ترين روشهای درمانی می باشد ولی همچون بسياری از پديده های ديگر، تاريخچه دقيق آن و اينکه اولين بار چه کسی متوجه اين پديده شده، و از آن جهت درمان بيماريها استفاده کرده است، ناشناخته می باشد.

کتيبه های ميخی برجای مانده از ۴۰۰۰ سال پيش از ميلاد مسيح ثابت می کنند که سومريان از اين روش آگاه بوده اند.

مغان پارسی يا پيشوايان ايرانيان قبل از اسلام که يکی از طوايف ششگانه مادها بودند هم در درمان بيماران از هیپنوتيزم استفاده می کرده اند.

براساس متون باستانی مصر (پاپيروس های ابرت)، پزشک - روحانيان مصری از بيماران خود می خواستند ديد خود را بر روی قطعه ای از فلز شفاف متمرکز کنند تا القای خلسه صورت پذيرد.

از وقتی که انسان بوده هیپنوتيزم هم بوده است ولی اگر بخواهيم نقطه ای هر چند تقريبی بعنوان شروع هیپنوتيزم علمی و پزشکی تعيين کنيم بدون شک ميتوانيم از پاراسلسوس_۱ نام بريم . اين پزشک سوئيسی بجای ارتباط دادن پديده هیپنوز به قدرتهای روحانی و معنوی درسدد شناخت مکانيسم آن برآمد. پاراسلسوس بر اين عقيده بود که نيروی مغناطيسی اجرام آسمانی و ستارگان پس از تداخل و ادغام با هم بر کالبد انسانی تاثير گذاشته موجب بروز برخی بيماريها می شود.

پس از او فرانس آنتون مسمر_۲ پزشک اطريشی نظريه مغناطيس حيوانی را مطرح کرد که در واقع ادامه ای بود بر نظريه پاراسلسوس. بنظر مسمر نوعی سياله کيهانی در تمام کائنات جريان داشته که به کره زمين و انسانها گسترش می يافت و اين انرژی ناديدنی مغناطيسی در صورت عدم توارن در نحوه انتشار ميتوانست بر جسم و روح انسانها اثر گذاشته موجب بيماری گردد. بر طبق نظريه مسمر چون مغناطيس قدرت جذب و دفع برخی اجسام را داشت پس ميتوانست بر نيروی مغناطيس موجود در کالبد انسانها نيز اثر گذار باشد.

مسمر نظريه خود را در عمل با روش های درمانی ساحرانه که پيش از او مرسوم بود آميخت و تشکيلات درمانی عريض و طويلی بوجود آورد. او که فردی ثروتمند بود از بيماران پول نمی گرفت و در راه اثبات نظريه خود کوشش بسيار کرد. مسمر بيماران را در تالار بزرگی جمع ميکرد در وسط تالار حوضچه ای پر از آب، از جنس چوب بلوط قرار داشت که تعداد زيادی قطعات کهربا در آن گذاشته بودند. بيماران گرد حوضچه می نشستند و ميله ای را که سر ديگرش به مغناطيس درون آب متصل بود بغل ميکردند. تالار کم نور و آرام بود و موسيقی يکنواختی پخش ميشد. و در اين فضا مسمر که شنل بلند و ارغوانی بر تن و گرز يا عصائی در دست داشت وارد تالار ميشد و با دستان خود، يا با ميله ای به سمت بيماران و اعضای دردمندشان اشاره ميکرد. بيماران غالبا دچار واکنش های شديدی ميشدند که از سرفه تا تشنج متغير بود مسمر بروز اين حالتها را شرط لازم و کافی جهت درمان بيماران ميدانست. سراسر زندگی مسمر صرف مبارزه با جاهلان و حسودانی گشت که نه تنها حاضر به پذيرش تاثيرات درمانی روش او نشدند، که به مبارزه با او پرداخته، از زادگاهش تبعيد کردند. مسمر در فرانسه به فعاليت خود ادامه داد ولی در آنجا هم رهايش نکردند. بطوريکه کار بالا گرفت و موضوع به دربار لوئی شانزدهم کشيده شد. نتيجه آن شد که استفاده از روش مسمر ممنوع گشت. مسمر سالهای پايانی عمر خود را در دهکده ای کوهستانی و دورافتاده در سوئيس گذراند و همانجا فوت کرد.

در سال ۱۸۱۳ يک کشيش بنام آبه فاريا_۳ نظريه مسمر را تصحيح کرد و اظهار داشت که جهت ايجاد خلسه نيازی به سياله کيهانی يا مغناطيس حيوانی نيست و او با توجه به تعاليمی که در مشرق زمين و هند ديده ميتواند از طريق تلقين در بيماران خلسه ايجاد کند.

پروفسور برجسته فرانسوی الکساندر برتراند_۴ نظريه اين کشيش را تاييد کرده در ادامه چنين ابراز داشت که صرف تلقين برای ايجاد خلسه کافی نيست و نحوه تصور و تجسم بيمار نقش بسيار مهمی در درمان ايفا ميکند.

برخورد تصادفی با اين پديده، آنهم در تماشاخانه و بعنوان وسيله ای جهت تفريح، سبب شد تا دکتر جيمز بريد_۵ به يک سری تحقيقات علمی در مورد هیپنوتيزم که در زمان او خواب شفاف ناميده ميشد بپردازد. او نتيجه تحقيقات خود راکه شامل استفاده های هیپنوتيزم در جراحی هم ميشد بصورت مقاله ای مستند و علمی به جامعه توسعه و گسترش علوم انگلستان ارائه کرد.ولی اين تحقيقات مورد توجه قرار نگرفت. دکتر جيمز بريد اولين کسی بود که نام هیپنوز را بر اين پديده نهاد.

هیپنوتيزم در طول تاريخ همواره مورد تقبيح يا تمسخر پزشکان و محافل علمی رسمی قرار ميگرفت و اين علاقه شخصی بعضی از پزشکان بود که سبب پيشرفت و شناساندن آن شد. اولين مرکز درمانی دانشگاهی که بطور رسمی از هیپنوتيزم در درمان بيماران استفاده کرد دانشکده پزشکی نانسی بود. رئيس اين دانشکده فرانسوی پروفسور هیپوليت برنهايم_۶ ، عصب شناسی (نورولوژيست) برجسته بود که پس از آشنايی با روش هیپنوز و مفيد بودن آن در درمان برخی بيماريها استفاده از آن را در درمانگاههای دانشکده نانسی رسمی کرد.

تاريخچه هیپنوتيزم فراز و نشيب های بسياری داشته و نام پزشکان و دانشمندان زيادی در آن به چشم می خورند ولی گذشته از نام مسمر که معروفيت خاص خود را دارد نامی که از همه معروفتر است زيگموند فرويد_۷ دانشمند اطريشی و مبتکر روش روانکاوی ميباشد. فرويد قبل از آنکه نظريات معروف خود را در زمينه روانشناسی و ضمير ناخودآگاه و...ارائه دهد بهمراه دکتر ژوزف بروئر_۸ بر روی هیپنوتيزم تحقيق می کرد. در حقيقت، بخشی از اکتشافات بعدی فرويد برخاسته از تجربيات دکتر بروئر ميباشند. بعدها فرويد متوجه شد که نمی تواند بر مقاومت برخی بيماران فائق آيد و همه بيماران براحتی وارد خلسه نميشوند. البته بباور برخی مورخين اين رشته، فرويد شخصيتی خجالتی داشت و نميتوانست به چشمان بيماران خيره شود، روشی که در آنزمان جهت القا خلسه هیپنوتيزمی تقريبا ضروری بود.بهر حال فرويد هیپنوتيزم درمانی را رها کرده روش ديگری در درمان بيماران ابداع کرد بنام روانکاوی (تداعی آزاد) که امروزه يکی از روشهای کلاسيک رواندرمانی ميباشد.

فرويد هیپنوتيزم را رها کرد ولی اين علم به گسترش خود ادامه داد و در طول جنگ جهانی اول و پس از آن بطور وسيع جهت درمان حالات روحی سربازانی که از جنگ صدمه ديده بودند مورد استفاده قرار گرفت.

در سال ۱۹۵۳ کميته ای در انجمن پزشکان انگلستان متشکل از چند روانشناس و روانپزشک تشکيل يافت تا در مورد هیپنوتيزم و استفاده درمانی از آن بطور جدی و دقيق تحقيق کنند. نتيجه تحقيقات اين کميته ثابت کرد که از هیپنوتيزم ميتوان بعنوان يک روش کاملا علمی، نه تنها در راستای درمان بيماريهای سايکوسوماتيک و سايکونوروتيک استفاده کرد، که در کارهای دندانپزشکی، زايمان بی درد و تسکين انواع دردها و در جراحيها هم نتايج سودمندی دربر دارد.

امروزه از هیپنوتيزم در بسياری از موارد درمانی و غير درمانی همچون افزايش اعتماد بنفس و قدرت يادگيری و... استفاده ميشود.ولی بايد پذيرفت که هنوز هم جهت شناساندن هیپنوتيزم علمی و پزشکی راه طولانی در پيش است هنوز هم برداشتهای موجود در جامعه جهانی جلوه واقعی هیپنوتيزم را منعکس نميکنند.

1-Paraselsus (1493- 1541)

2-Franz Anton Mesmer (1734- 1815)

3-Abbe Faria (1755- 1819)

4-Alexandre Bertrand

5-James Braid (1795- 1860)

6-Hippolyte Bernheim (1843- 1919)

7-Sigmund Freud (1856- 1939)

8-Joseph Breuer

چرا آمفتامين ها و شيشه

drreshad — Sat, 03 Dec 2005 06:48:18 GMT

آمفتامين ها ـ دليل اعتياد

چرا آمفتامين ها و شيشه

آمفتامين ها را از دو زاويه ميشود بررسی کرد يکی جنبه داروئی اين ترکيبات است ديگری جنبه سو مصرف يا اعتيادآور بودن اين ترکيبات داروئی. آمفتامين ها قبل از آنکه يک ماده اعتيادآور باشند نوعی دارو محسوب ميشوند و از اين نظر مثل تمام داروهای موجود قابل بحث و بررسی ميباشند و من هم بخشی را به اين بحث اختصاص داده ام. اما آنچه که اين داروها را برای ما و بجرات ميتوان ادعا کرد برای بشر امروزی مهم ميکند بيش از آنکه بعد داروئی آمفتامبن ها باشد معضل اعتيادآور بودن اين ترکيبات داروئی است. اين حقيقتی دردناک و شرم آور و غير قابل بخشش است که مافيای مواد مخدر در دنيا، همواره چند گام جلوتر از سردمداران حکومتها حرکت ميکند و در حاليکه روسا و مديران دول دنيا سرگرم جنگ و جدلهای بيهوده سياسی و مذهبی و اقتصادی هستند، سودجويان و تاجران مرگ در اتاق پهلوئی اين روسا در حال بحث و بررسی بهترين راهها و روشها جهت رونق بخشيدن بر تجارت خود ميباشند. چنين است که دولتها تا ميايند راههای مبارزه با يک نوع اعتياد را ياد بگيرند مافيای اعتياد ماده ديگری عرضه ميکند و بايد سالها بگذرد تا روسا بتوانند راهی برای مبارزه صحيح با اعتياد جديد بيابند و اين چرخه در حال تکرار بوده و هست. درواقع مافيای اعتياد دقيقا مثل يک شرکت تجاری موفق و يک کارخانه عمل ميکند دائما بازار مصرف را تحت نظر دارد بررسی ميکند تا نيازهای جديد بازار را بيابد و اشکالات و معايب کالای خود را رفع کند يا کالائی جديد منطبق بر شرايط بازار و نيازهای مصرف کنندگان توليد و عرضه کند. اين تجار موفق حتی ترکيب سنی جمعيت جهان در کشورهای مختلف را و سطح تحصيلات و آداب و رسوم و فرهنگ و سنن ملتها را می سنجند و در تنطيم فغاليتهای تجاری خود و نوع کالائی که عرضه ميکنند به اين نکات توجه کامل دارند. آيا دولتمردان جهان و کشور ما هم اين چنين کلاسيک و علمی عمل ميکنند؟

يکی از محصولات چرخه فوق و نبوغ مافيای اعتياد آمفتامين ها ميباشند. اين ترکيبات در سال ۱۸۸۷ ساخته شدند ولی از سال ۱۹۳۰ رسما به بازار داروئی وارد شدند و از سال ۱۹۵۰زنگهای خطر در مورد اعتيادآور بودن اين مواد بصدا درآمدند و در طی دهها سال گذشته بعنوان يک ماده اعتيادآور مطرح بوده اند و کاملا شناخته شده. حال يک سوال مطرح ميشود چرا اين مواد پس از گذشت دهها سال در بازار ايران مطرح ميشوند و اينهمه مصرف کننده پيدا ميکنند؟ پاسخ اين سوال را در فوق داده ام ولی موضوع را کمی بيشتر باز ميکنم تا نبوغ مافيای اعتياد و جهالت مسئولين محترم را بيشتر بفهميم و خود بتوانيم کاری کنيم. سالهاست که ترياک و مشتقات ديگر آن مثل هروئين و مورفين اصلی ترين ماده اعتيادآور خانمانسوز در ايران هستند حال، آمفتامين ها و کرک به جنگ ترياک که نه، به کمک ترياک آمده اند و موفق هم بوده اند. چرا آمده اند و چرا موفق بوده اند، بنابر دلائل زير.

نيمی از جمعيت ايران را جوانان و نوجوانان تشکيل ميدهند؛ يعنی ۳۵ ميليون نفر. اين درحاليست که بيکاری بيداد ميکند و اين بيکاران دنبال تفريحند. تفريح سالم محدود است و پول ميخواهد. اشتباه نشود مواد مخدر برای تازه کارها همواره برايگان عرضه ميشود.

درصد بالائی که من از بيانش شرم دارم (البته بايد مسئولين امر شرم داشته باشند و ندارند) زير خط فقر زندگی ميکنند اين يعنی والدين جوانان و نوجوانان بيکار ياد شده، از بامدادان تا شامگاهان دغدغه ای جز تهيه پول نميتوانند داشته باشند و هرکدام مشغول به دو، سه، يا چهار شغل کاذب و کم درآمد هستند و درنتيجه آنچنان که بايد نميتوانند (نه اينکه نميخواهند) بر بچه های خود نظارت داشته باشند.

روحيات، علائق، امکانات، رفتار، اعتقادات و ديگر ويژگيهای جوانان با آمفتامين ها سازگارتر است تا ترياک.

مردم ما و بويژه جوانان و نوجوانان اعتياد به ترياک را و عوارض و بدبختيهای ناشی از آن را ديده اند و ميشناسند جوان ما پدرش يا برادرش يا يکی از اقوامش به ترياک معتاد بوده و از ترياک چندان دل خوشی ندارد ولی آمفتامين ها را نميشناسد.

در مقايسه با دو دهه گذشته، سطح تحصيلات جوانان چه دانشگاهی و چه غيردانشگاهی، بسيار بالاتر است. تحصيلکرده ها به آمفتامين ها بيش از ترياک تمايل دارند.

ترياک مخدر است، آمفتامين ها محرک. گذشته از مفهوم عملی مخدر که تخدير کننده فرد ميباشد، واژه مخدر در ضمير آگاه و ناخودآگاه مردم ما نفوذ کرده و با يک بار منفی همراه است. اين بار منفی را آمفتامين ها ندارند.

ترياک موجب انزوای فرد ميشود، آمفتامين ها فرد را به جمع ميبرند. کسی که ترياک مصرف کرده دوست دارد در گوشه ای چرت بزند و سيگار بکشد ولی آمفتامين ها فرد را پرحرف ميکنند و بشاش و پرانرژي. البته مصرف شيشه بخاطر عارضه بدبينی امکان دارد درنهايت به انزوای فرد منجر شود.

ترياک فرد را خموده و خواب آلوده ميکند، آمفتامين ها دشمن خواب هستند و اين مطابق نياز جمعيت چندميليونی دانشجويی ما هم هست.(برای بيدار ماندن و مطالعه) حتی بجهت انرژی که به شخص ميدهد برای ورزشکاران هم مناسبتر از ترياک هستند.

مقدار زمانی که مصرف کننده ترياک در طی روز صرف ميکند در مقايسه با شيشه و اسپيد بسيار زياد است. (درصد قابل توجهی از بيماران من دقيقا به اين نکته بعنوان دليلی جهت ترک اعتيادشان به ترياک اشاره کرده اند.)

مصرف ترياک مقدمات خاصی و امکاناتی و مکانی ميطلبد، مصرف آمفتامين ها حتی درصورت تدخين، بسيار آسان است.سخت بودن مصرف ترياک بويژه برای جوان و نوجوانی که از خود امکاناتی چون خانه ندارد مانع پيشرفت اعتيادش ميشود و آمفتامين ها اين مشکل را ندارند! ( بيماری داشتم، خانمی جوان، با ۳ سال سابقه اعتياد به ترياک. ايشان بنابردلائلی بمدت يک ماه از خانه خود دور ميافتند و چون ديگر امکان مصرف تدخينی ترياک را نداشته اند و مصرف خوراکی هم نميتوانستند يا نميخواستند، به کرک که مصرفش راحت تر است روی میآورند و درنتيجه به کرک معتاد ميشوند)

در فرهنگ ما کسی را که ترياک مصرف ميکند با لغات و اصطلاحات زشت و تمسخرآميزی مورد خطاب قرار ميدهند و اين مانعی در راه گسترش اعتياد به ترياک است که درمورد آمفتامين ها وجود ندارد و اين را مافيای اعتياد ميداند

ترياک با روحيات قشر جوان و نوجوان چندان سازگار نيست، آمفتامين ها هستند

مردم ما در گذر سالها تجربه! بويژه با ترياک آشنا هستند؛ علائم مصرف، خصوصيات ظاهری، نحوه مصرف و ديگر مشخصات ترياک را مردم ما ميشناسند ولی آمفتامين ها را نه. تصورش را بکنيد پدر و مادری در جيب فرزندشان ترياک بيابند؛ چه ميشود؟ اين را مقايسه کنيد با قرص آمفتامين. ترياک را همه ميشناسند،  آمفتامين را چند درصد از مردم ما ميشناسند؟. شناسائی شدن جوان و نوجوان معتاد به ترياک مانعی در مسير گسترش اعتياد است

هروئين ناميست مشهور برای مردم ما نامی توام با ترس و وحشت. حتی وقتی از بيماران وابسته به ترياک هم درمورد اعتيادشان به هروئين فقط سوال ميکنم، بسياری از ايشان يک متری میپرند يا در جايشان جابجا ميشوند و با اعتراض و محکم ميگويند نه!، خدانکند!، اصلا! و از اين قبيل حرفها. اين يعنی بسياری از مردم ايران درگذر زمان و در اثر بدبختيهايی که از هروئين ديده اند، نسبت به هروئين واکسينه شده اند. ولی آمفتامين ها و کرک را اصلا نميشناسند و درصد زيادی از بيماران من فقط بخاطر نشناختن آمفتامين و کرک و بخيال اينکه از هروئين بهتر هستند مصرف کرده اند.

مطالب فوق را مافيای اعتياد بخوبی درک کرده و براساس اين حقايق اقدام به عرضه انواع آمفتامين ها و کرک در بازار ايران کرده است. اميدوارم دولتمردان ما هم درک کنند، بويژه وزير محترم بهداشت مسئولين سازمان مبارزه با مواد مخدر و ....

1 Attention-Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD)

2 Amphetamine

3 Dextroamphetamine

4 Methamphetamine

5 Narcolepsy

6 Monoamine Neurotransmitters

7 Serotonin, Epinephrine, Norepinephrine, Dopamine

8 Monoamine Oxidase (MAO) Inhibitor

9 Ventral Tegmental area

10 Nucleus Accumbens

11 Frontal Cortex

12 Extended-Release Capsules

13 Hay Fever

14 Beta-adrenergic Blocking Agents

15 Tricyclic Antidepressants

16 Anxiety or Tension

17 Glaucoma

18 Tourette's Syndrome

19 Well-Being

اعتياد ـ علل

drreshad — Sat, 03 Dec 2005 06:37:18 GMT

اعتياد ـ علل

علل پیدایش و تداوم اعتیاد

در این بخش ابتدا نظر شخصی خود را بیان میدارم، که حاصل نزدیک به ده سال کار در زمینه ترک اعتیاد و تحقیقی که بر روی ۲۵۰۰بیمار انجام داده ام میباشد، سپس اشاره ای میکنم به دلایلی که در کتب و مقالات علمی در این زمینه وجود دارند.

نکته ای که بايد مورد توجه عزيزان قرار داشته باشد، چند علتی بودن اعتیاد است. درواقع ۳ گروه از عوامل در پيدايش و ادامه اين بيماری نقش دارند که شامل عوامل روانشناختی، زیست شناختی و اجتماعی ميشوند. این موضوع از دو جنبه حائز اهمیت میباشد. نخست آنکه، هیچگاه نمیتوان یک دلیل واحد برای اعتیاد معرفی کرد و در قریب باتفاق موارد بیش از یک علت موجب بيماری گشته است. دوم آنکه، اگر در علل اعتیاد دقت کنید متوجه میشوید که این علل در کشورهای مختلف با هم تفاوت دارند. پرواضح است که مردمان هر کشوری ویژگیهای روانشناختی و بعضا حتی زیست شناختی خاص خود را دارند. ضمن آنکه، قوانین و آداب و سنن و بطور کلی ویژگیهای اجتماعی کشورها یکسان نمیباشند. اهمیت این موضوع از آن جهت است که همچون دیگر علوم، کتب و مقالات علمی معتبر موجود در این زمینه ایرانی نمیباشند؛ یعنی نویسندگان این کتب، بیمارانی که مورد بررسی قرار گرفته اند و بالاخره، جامعه مورد مطالعه، ایرانی نبوده اند. بنابراین نمیتوان و نبايد به مطالب این کتابها اعتماد کامل داشت، درعوض بايد بيشتر بکوشيم و بيماری اعتياد را در جامعه خود و بيماران ايرانی مورد مطالعه و بررسی قرار دهيم. متاسفانه، با آنکه اعتیاد شایعترین بیماری و معضل این مملکت، و هولناکترین درد این مردم است، آنچنان که باید و شايد مورد توجه مراکز و اشخاص دارای امکانات تحقیقاتی قرار نگرفته است و تکيه بر منابع خارجی بنابه دلايلی که گفتم میتواند گمراه کننده باشد. مثال کوچکی عرض میکنم و بعد به اصل مطلب میردازم: در آمریکا؛ شایعترین ماده مورد سو مصرف، ماری جوآنا ميباشد و دومین اعتیاد مربوط میشود به کوکائین. در حالیکه در کشور ما، کوکائین شاید رتبه آخر را داشته باشد و در مورد ماری جوآنا هم با آنکه در کشور ما انواع دیگر آن (حشیش و گراس و..)شایع میباشند ولی علل و شرایط مصرف حشیش در ایران بسیار متفاوت از آمریکا میباشد. ويژگيهای فرهنگی، مذهبی و روانی مردم ما و همچنين قوانين و شرايط اجتماعی ما با آمريکا بسيار متفاوت است بنابراين، کتاب و مقاله ای که اعتياد را در آمريکا بررسی کرده است نميتواند برای ما منبع معتبری باشد.

   هرچند در بخشهای دیگر این سایت هم عرض کرده ام ولی لازم میدانم اینجا هم بر این نکته تاکید کنم که هدف اصلی من از این سایت آگاهی دادن به همه هموطنان است، ازينرو سعی میکنم مطالب علمی را تا حد ممکن ساده و روان ارائه کنم. در مورد علل اعتیاد آنچه که در زير آمده است و مورد باور من ميباشد حاصل ۹ سال تجربه من و نيز تحقيقی است که بر روی ۲۵۰۰ بيمار انجام داده ام. البته اين تحقيق کاملا بی عيب نبوده است و ازجمله نقائص آن که از کمبود امکانات ناشی شده است، محدود بودن آن ميباشد. باين معنی که از بين علل احتمالی اعتياد به ده مورد از علل شايع اکتفا شده است و علل نادر مورد بررسی من قرار نگرفته اند. ضمن آنکه در اين تحقيق به سخنان و اطلاعات ارائه شده از جانب بيماران اکتفا شده است. بهرروی تعدادی از شايعترين علل اعتياد در بيماران مورد مورد مطالعه من بشرح زير ميباشند:

۱ اجتماعی: فاصله یک جوان تهرانی با مواد مخدر ۱۰ دقیقه میباشد. یعنی یک جوان تهرانی از لحظه ای که تصمیم به مصرف دارو یا مواد میگیرد تا بدستش برسد بطور میانگین ۱۰ دقیقه طول میکشد. میگویند در کشور عزیز ما ایران ۱۰ میلیون معتاد تفننی و ۳ تا ۶ میلیون معتاد رسمی وجود دارند. میگویند دامنه اعتیاد از خوابگاههای دانشجوئی دخترانه هم گذشته و به مدارس راهنمائی و دخترانه کشیده شده است. میگویند و میگویند و ما میشنویم. اما این آمار و ارقام و این اخبار تلخ چه مفهومی دارند؟ این آمار تلخ بیانگر حقیقتی تلختر میباشند؛ مردم ایران در جامعه ای زندگی میکنند که ایشان را به اعتیاد ترغیب میکند. درواقع تسهیلات و امکانات مهمی ( شامل مواد اعتیاد آور و مصرف کنندگانی که از چند طریق میتوانند موجب اعتیاد اشخاص سالم و ادامه اعتیاد بیماران گردند) جهت شروع اعتیاد و ادامه آن در کشور ما فراهم است! درصد بسیار بالائی از بیماران در تحقیق من(رقم دقيق بعدا درج خواهد شد) به عامل دوست معتاد، محيط آلوده و فراوانی مواد در جامعه، بعنوان علت شروع و ادامه اعتیاد و نيز اعتياد مجدد اشاره کرده اند. تعداد بالای معتاد و مقدار زیاد مواد مخدر در جامعه ما، عامل و معلول گسترش اعتیاد میباشد. از زبان بیماران عرض میکنم که میگویند وقتی شما هر جا میروید بساط مصرف مواد پهن است؛ از جشن عروسی گرفته تا پارتی ها و مراسم های مختلف، از کارگاههای کوچک تولیدی کفش و پوشاک تا کارخانه های صنعتی کوچک، شما یک جا از قبول پیشنهاد دیگران امتناع میکنید، در جای دوم وسوسه خودتان را مهار میکنید، به جای سوم نمی روید و... اما بالاخره تسلیم میشوید.

۲ ناتوانی جنسی ( در آقایان): غالب مواد مخدر (و نه همه شان) در اوائل مصرف، تاثیر مثبتی بر این اختلال دارند و اين ويژگی موجب تمايل بسياری از مردان ايرانی به مصرف مواد مخدر،و بخصوص ترياک، گشته است. در کشورهای پیشرفته، کلینیک های تخصصی وجود دارند که کادر پزشکی و پیراپزشکی شان در زمینه درمان اختلالات جنسی تخصص دارند. شما نمیتوانید حتی یک نفر را بیابید که بخاطر مشکل جنسی معتاد شده باشد. در ایران ما٬ بیماران مبتلا به ناتوانی جنسی (که تعدادشان بسیار بالاتر از حد تصور است)، اصلا نمیدانند که به کجا مراجعه کنند. ضمن آنکه خصوصیات فرهنگی ما موجب شده تا بحث در این مورد را زشت و شرم آور بدانند. شاید باورش برای افراد غیر پزشک مشکل باشد ولی بسیاری از بيماران، حتی در حضور پزشک هم از بیان اختلالات جنسی خود خودداری میکنند. این افراد که از منطقی ترین راه درمان بیماری خود بواسطه شرم و حیا امتناع کرده اند، به احمقانه ترین روش متوسل میشوند که همان مصرف تریاک میباشد. بطور خلاصه؛ فرهنگ غلط، پایین بودن سطح آگاهی مردم، نبود کادر متخصص در این زمینه، موجب گرایش درصد بالائی از مردان ایرانی به مواد مخدر گشته است. خود اين علل هم عللی دارند که ميتوان به کم کاری نهادهای دولتی و غير دولتی اشاره کرد. دست اندرکاران بهداشتی جامعه، صداوسيما و نشريات ازآن جمله ميباشند.

۳ بيماری: اين عامل در مورد اعتياد به ترياک صدق ميکند. براساس يک باور غلط و عادت ديرين، مردم ما در مواجهه با بيماريهای مختلف به ترياک پناه ميبرند. پس از اتمام دوره بيماری و رفع آن چيزی که باقی ميماند بيماری ديگريست بنام اعتياد. البته استفاده از ترياک بعنوان يک داروی موثر، اختصاص به ايرانيان ندارد و در ميان ملل ديگر هم در گذشته رايج بوده و ترياک از جانب پزشکان تجويز می شده است. با گذشت زمان و پيشرفت علم پزشکی، از طرفی ماهيت بسياری از بيماريها مورد شناسائی قرار گرفتند و از طرف ديگر داروهای بسياری کشف شدند. درنتيجه، رفته رفته استفاده بيمورد از ترياک منسوخ گشت. متاسفانه در کشور ما چنين نشده است و هنوز هم درصد قابل توجهی از مردم، در مواجهه با برخی بيماريها و اختلالات، بجای مراجعه به پزشک از ترياک استفاده ميکنند. سردرد، بيماريهای روماتيسمی، آرتروز مفاصل و اعمال جراحی (تسکين درد بعد از عمل) اختلالات روحی (همچون افسردگی) مشکلات پيری و سالخوردگی (که در حيطه طب سالمندان قرار دارد) از جمله اين بيماريها و اختلالات ميباشند.

۴ عدم توجه و کنترل والدين: دوره نوجوانی و بلوغ يکی از مراحل مهم و مخاطره آميز در رشد آدمی محسوب ميشود که اگر با نظارت صحيح والدين صورت پذيرد ميتواند سرنوشت خوشايندی برای شخص بهمراه داشته باشد معمولا در اين دوره اولين تماس با مواد مخدر ميتواند روی دهد قبل از آن و در دوران کودکی شرايط بگونه ايست که نه کودک تمايل چندانی به مصرف ماده ای ناشناخته دارد و نه ديگران چنين موقعيتی را فراهم ميکنند ولی غرور نوجوانی وقتی با محيط نامناسب آميخته ميشود، چنانچه مربی و کنترل کننده عاقل و دلسوزی وجود نداشته باشد، ميتواند نوجوان را به ورطه اعتياد و بدتر از آن بکشاند. برداشت من اين است که بين نوجوانان ما و والدين فاصله افتاده است. دلايل اين فاصله متعددند و باين بحث مربوط نميشوند. ولی ميتوان به رشد سريع تکنولوژی و دانش بشری از يک سو و پايين آمدن سطح درآمدها و فقر از سوی ديگر اشاره کرد( البته بعنوان يک عامل از عوامل متعدد) . نوجوانی که سطح سوادش بالاتر از والدينش ميباشد، نوجوانی که در اطراف خود و يا از طريق ماهواره و اينترنت، پيشرفت زندگی انسانها را ميبيند و درميابد که والدينش از برآورده کردن نيازهای معقول و نامعقول او عاجزند، با آن غرور کاذبی که دارد و البته طبيعی هم ميباشد اهميتی به نظر والدين خود قائل نميشود. پدری که قبل از طلوع آفتاب از خانه خارج ميشود و نيمه شب برميگردد کی نوجوانش را ميبيند که بتواند او را کنترل و راهنمائی کند. البته اينها نمونه هايی کوچک ميباشند و دلايل بسيارند.

۵ نقص قوانين: ۶ يا ۷ سال پيش بيماری داشتم که بجرم قاچاق چند کيلو ترياک دستگير شده بود و دوران محکوميت خود را سپری ميکرد. بگذريم از اينکه ايشان در زندان گرفتار اعتياد ميشوند. همين شخص در دوران مرخصی خود که جهت درمان پيش من آمده بود، مجددا ۱۴ کيلو ترياک قاچاق ميکند و دوباره دستگیر ميشود. حدود ۳ سال پيش، پسر اين آقا جهت درمان اعتياد خود به من مراجعه کردند و من از طريق ايشان مطلع شدم که پدرشان محکوم به اعدام شده بوده و خانواده ايشان با دوندگی های بسيار و گرفتن وکيل و هزينه های کلان، موفق به شکستن حکم اعدام و تبديل آن به حبس ابد شده اند. چند ماه پيش شخصی تلفنی با من تماس گرفته اظهار آشنائی کردند و اينکه برای ترک اعتياد خود ميخواهند به من مراجعه کنند. ابتدا نشناختم ولی بعد از معرفی متوجه شدم که بيمار همان آقای قاچاقچی ميباشند. ميدانيد چه شنيدم ؟ آری حکم حبس ابد ايشان هم پس از دوندگی های خانواده محترم و گرفتن وکيل و هزينه های کلان!! شکسته شده و ايشان در مرخصی چند ماهه!!! بسر ميبرند. همين حالا که من اين متن را می نويسم اين شهروند محترم در يکی از شهرهای کشورمان و در يک سفر کاری بسر ميبرند از سه ماه پيش!!!

من بهيچوجه با مجازات اعدام موافق نيستم ولی آيا با وجود قوانين فعلی در مورد اعتياد و قاچاق مواد مخدر و نحوه اجرای آنها ميتوان اميد داشت که از اعتياد و قاچاق کاسته شود؟ جالب آنکه خود مسئولين امر هم به اين نقائص اذعان دارند.

۶ نبود امکانات و شيوه های تفريحی: مواد مخدر موجب خوشحالی و سرخوشی ميشوند و برای دقايقی فرد را از عالم واقعيت دور ميکنند، يا تحمل آن را آسان ميسازد. نياز به تفريح و دور شدن از استرس های روزمره چيزی نيست که بتوان منکر آن شد. تصورش را بکنيد شخصی بويژه يک نوجوان يا جوان قصد رفع خستگی و تفريح دارد. اين شخص کجا ميتواند برود؟ آيا ما تنوع تفريحی داريم؟ آيا امکانات تفريحی ما کافی هستند؟

۷ حرام بودن مشروبات الکلی: درصدی از بيماران به اين مورد اشاره ميکنند که چون مشروب حرام است؛ برای تفريح، يا برای رهايی از افکار ناراحت کننده، و از بين بردن اضطرابات و استرس های روزمره و نيز موقع شرکت در جشن و عروسی نميتوانسته اند از مشروب استفاده کنند و از اينرو جذب مواد و دارو شده اند؛ البته باين اميد و تصور که صرفا بصورت تفريحی مصرف خواهند کرد و بهيچوجه باورشان نميشد که معتاد شوند.

۸ فقر: فکر نميکنم اثبات فقر در جامعه ما نياز به آوردن دليل و مدرک باشد. بيکاری و نداشتن پول!! نه تنها موجب بروز اعتياد ميشود که درمان اعتياد را هم سخت ميکند.( منظور اين نيست که هرکسی فقير است معتاد ميشود و کسانی که از وضع مادی خوبی برخوردارند معتاد نميشوند، اين يک بحث آماری ميباشد) . نميتوانم رقمی ارائه کنم، ولی بجرات ميتوانم بگويم که بيش از سی يا حتی چهل درصد از مراجعين جهت ترک اعتياد صرفا بخاطر مشکلات مادی از درمان باز ميمانند (ظاهرا درمان را موکول ميکنند به آينده). اگر واقع بين باشيم و شعار ندهيم، بايد قبول کنيم که ترک اعتياد حتما هزينه ميخواهد. مراجعه به کمپ يا درمان با استفاده از داروهای ارزانقيمت و يا تحت نظر بهزيستی برای همه بيماران مقدور و عملی نيست. کاری به اين ندارم که کلينيک های خصوصی و بستری در آنها يا داروهای دست ساز و روشهايی چون سم زدائی فوق سريع و.. علمی هستند يا نه. آنچه مهم است حقيقت جامعه ماست. در حال حاضر چند ميليون بيمار داريم و فقط صد تا يا دويست تا مرکز بهزيستی ( کاری به اين هم ندارم که روش اين مراکز درست است يا نه) پس مراکز بهزيستی کافی نميباشند و ما به اين مراکز خصوصی نيازمنديم و اين مراکز ميتوانند درصدی از بيماران را درمان کنند ( هرقدر هم که کم باشد).

بيماری که قصد درمان دارد؛ غير از هزينه های مستقيم درمان٬ بايد متحمل هزينه های ديگری هم بشود از قبيل: استراحت در منزل يا مسافرت و تفريح. حاضر نشدن در سر کار علاوه بر افت درآمد، خطر از دست دادن شغل را هم بهمراه دارد. فکر ميکنيد چند درصد از بيماران قادر به تقبل اين هزينه ها و ريسک های مادی هستند؟ شايد کمتر از ده يا بيست درصد.

9 اختلالات روحی و پايين بودن اميد به آينده:آمار دقيقی موجود نيست ولی بررسی های پراکنده ای که مثلا بر روی دانش آموزان مناطق بيستگانه تهران صورت گرفته و يا در مورد دانشجويان برخی از دانشگاههای تهران، نشانگر اين واقعيت هستند که افسردگی و اختلالات مشابه در جامعه ايرانی بالاست. رابطه خلق پايين با گرايش به مواد مخدر کاملا واضح است. جوانی که حوصله ندارد، کسل است٬ خيل عظيم بيکاران را و بويژه تحصيلکرده های بيکار را ميبيند، اميد چندانی به آينده نخواهد داشت. کاملا طبيعی است که اين جوان نسبت به خوشيهای زودگذر و کاذب ناشی از مصرف مواد مخدر متمايل شود و بهمان نسبت هم در مقابل ترک اعتياد مقاومت نشان دهد.

۱۰ ژنتيک يا خانواده: در تحقيق من، در ۱۰درصد از بيماران يکی از والدين مبتلا به اعتياد بوده اند و در ۱ درصد موارد هردوی والدين. ضمن آنکه ۲۴ درصد از بيماران دارای يک يا بيشتر فرد مبتلا در بين اقوام خود بوده اند. البته بجهت تاثير عوامل اکتسابی نميتوان اين موارد را به ژنتيک نسبت داد. هرچند ارتباط اعتياد و ژنتيک توسط محققين اثبات شده است. ولی تحقيقات در اين زمينه کامل نبوده و ما بايد منتظر آينده بمانيم تا محققان موفق به کشف جزئيات امر شوند.

مطمئنا علل پيدايش و ادامه اعتياد به موارد ذکر شده در فوق محدود نميشوند و دلايل ديگری هم وجود دارند که من از ذکر آنها صرف نظر نميکنم و آنچه در پی ميآيد دربرگيرنده ليست نسبتا کاملی از علل پيدايش اعتياد است.

عوامل زمینه ساز اعتیاد به سه گروه تقسیم بندی میشوند:

۱/ عوامل اجتماعی: کمبود امکانات فرهنگی، ورزشی و تفریحی ، کمبود امکانات حمایتی خدماتی، درمانی و مشاوره ای ، توسعه صنعتی ، مهاجرت ، کمبود فرصت های شغلی ،محرومیت های اقتصادی و اجتماعی ، فرهنگ و آداب و سنن خاص ، نقص قوانین مرتبط با مواد مخدر ، بازار مواد مخدر و وفور آن

۲/ عوامل بین فردی:  خانواده ، مدرسه ، محل سکونت ، دوستان

۳/ عوامل فردی: ژنتیک و وراثت ، نوجوانی ، صفات شخصیتی ، اختلالات روانی ، نگرش مثبت به مواد ، موقعیت های مخاطره آمیز ، تاثیر مثبت مواد بر فرد

عوارض و خطرات مصرف کانابیس

drreshad — Sat, 03 Dec 2005 06:23:18 GMT

کانابیس ـ عوارض و خطرات

عوارض و خطرات مصرف کانابیس

تابحال هيچ موردی از مرگ ناشی از تاثير فوری و مستقيم مصرف تفريحی يا پزشکی کانابيس گزارش نشده است. اما اين بمعنی بی ضرر بودن کانابيس نميباشد

    (Smoking) دود کردن

يک امر غير بهداشتی و مضر است. دود حاصله از کانابيس حاوی مقادير زيادی از هيدروکربنهای آروماتيک چند حلقه ای^۱ سرطانزا ميباشد. از طرف ديگر مقدار تار^۲ موجود در ريه مصرف کنندگان کانابيس، ۴ برابر مصرف کنندگان سيگار، بتنهايی، است. و مصرف توامان سيگار و کانابيس امکان بروز بيماريهای ريوی را شدت می بخشد. مطالعات اخير، شديدترين اختلالات پيش سرطانی بافت ريه را در اشخاصی که دو نوع ماده را باهم دود ميکنند، نشان داده اند. موضوع قابل ذکر ديگر در اين زمينه اينکه : غالب افراديکه مصرف کانابيس را متوقف ميکنند زمانيست که به ۳۰ سالگی رسيده اند. از طرفی مطالعات درازمدت ثابت کرده اند که احتمال بروز سرطان ريه در افرادی که مصرف سيگار را قبل از ۳۵ سالگی متوقف ميکنند بسيار جزئی ميباشد. اين موضوع ميتواند در مورد مصرف کنندگان کانابيس هم صادق باشد

    (Paranoia) سوءظن و بدبينی

از جمله عوارض جانبی روانی بويژه در مراحل اوليه اعتياد؛ اضطراب، هراس^۳، بدبينی و احساس سرنوشت بسيار بد ميباشند. البته اين علايم بيش از چند ساعت طول نمی کشند. مواردی از مصرف طولانی مدت گزارش شده اند که شخص دچار انزوا و گوشه نشينی ^۴ گشته و با هر مصرف دچار حملات اضطراب و بدبينی ميگردد. نتايج حاصل از مطالعه ای که اخيرا صورت گرفته حکايت از آن دارد که ۱۰ تا ۱۵ درصد از مصرف کنندگان کانابيس در نتيجه دود کردن آن دچار بدبينی و يا پريشانی خاطر ^۵ گشته اند. بيش از ۲۷٪ از مصرف کنندگان از اضطراب بعنوان عارضه ای معمول يا گهگاهی نام برده اند. و جالب آنکه حدود ۳۰٪ اشخاص از اين تجربيات منفی بعنوان عاملی که آنها را برای هميشه از مصرف کانابيس باز داشته، ياد کرده اند

   (Schizophrenia) اسکيزوفرنی

برداشتها و تفاسير نادرست بسياری در مورد اسکيزو فرنی و مصرف کانابيس وجود دارند. آنچه مورد تاييد همگان است، بروز علائم در اثر مصرف کانابيس در افراديست که به اين بيماری مبتلا هستند، ولی هيچگونه شواهدی دال بر ايجاد بيماری توسط کانابيس وجود ندارد. در مصرف کنندگان قهار، علايم سايکوز سمی ^۶ بصورت افکار بيهوده^۷ و توهم ^۸ ميتوانند بروز کرده مدت زيادی دوام يابند که اين حالت ميتواند با بيماری اسکيزوفرنی اشتباه شود

(Accident) تصادفات

در آمريکا ۶ تا ۱۱ درصد از قربانيان تصادفات کشنده دارای آزمايشات مثبت از نظر تی اچ سی^۹ بوده اند.(البته نتايج الکل هم در غالب اين افراد مثبت بوده است) کانابيس از طريق اثر بر مخچه و بازال گانگليا قدرت تعادل ، حس وضعيت و هماهنگی حرکات را مختل ميکند و مصرف مقادير متوسطی از آن کيفيت و مهارت رانندگی شخص را پايين مياورد.

سايکوز حاد سمی (Acute Toxic Psychosis)

مصرف مقادير بالای ماری جوآنا ميتواند اين حالت را ايجاد کند که تشکيل ميشود از علايمی چون: افکار بيهوده، توهمات و از دست دادن شخصيت^۱۰ . بعلل ناشناخته ای اين عارضه در مصرف خوراکی«داخل غذا يا نوشيدنی ها» بسيار بيشتر از موارد دود کردن ديده ميشود

اعتيادزايی (Addiction )

تصور غلطی که در بين مردم رايج است اعتيادآور نبودن کانابيس ميباشد.هرچند قدرت اعتيادآوری کانابيس در مقايسه با مثلا نيکوتين يا الکل پايين است ولی درصد قابل توجهی از مصرف کنندگان منظم کانابيس به آن اعتياد پيدا ميکنند. اين رقم در انگليس  ۹٪  ميباشد، ضمن آنکه ۵۰٪ از مصرف کنندگان، کنترل کامل و مناسبی بر مصرف خود ندارند. دو ميليون تن  از ۷۰ ميليون آمريکایی که حداقل يکبار کانابيس را تجربه کرده اند مرتبا و بطور روزانه آن را مصرف ميکنند

ايجاد تحمل (Tolerance)

تحمل بسرعت و با چند بار مصرف ايجاد ميشود و پس از چند روز عدم مصرف از بين می رود. مقدار ماده مورد نياز مصرف کنندگان قهار جهت ايجاد اثراتی يکسان با ديگرانی که از مقادير کمتری استفاده ميکنند تا حدود هشت برابر هم می رسد. «اثر تحريکی کانابيس بر اشتها» برخلاف ديگر اثرات آن تحت تاثير پديده تحمل قرار نميگيرد.

قطع مصرف (Withdrawal)

شخصی که مرتبا و روزانه کانابيس مصرف ميکند درصورت قطع مصرف دچار علائم زير خواهد شد.  بيخوابی ^۱۱، آشفتگی و پريشانی خاطر خفيف ^۱۲،تحريک پذيری ^۱۳،بيقراری ^۱۴،تهوع، اختلالات خواب ،روياهای سخت و تعريق. البته اين علائم خفيف بوده و پس از ۲ تا ۴ روز رفع ميگردند

1- PAHs

2- Tar

3- Panic

4- Turning a Corner

5- Confusion

6- Toxic Psychosis

7- Delusion

8- Hallucination

9- THC

10- Depersonalization

11- Insomnia

12- Mild Agitation

13- Irritability

14- Restlessness

كانابيس

drreshad — Sat, 03 Dec 2005 06:17:18 GMT

CANNABIS ADDICTION

شاهدانه

فهرست مطالب

گياه شناسی شاهدانه

BOTANICAL CLASSIFICATION

طبقه بندی گياهی

اسامی شايع

گروه بندی اثرات

مشخصات عمومی

گونه اينديکا

گونه ساتيوا

گونه رودراليس

مشخصات عمومی

GENARAL INFORMATION

مقدمه

تاريخچه

آمار مصرف

پتانسيل سو مصرف

اسامی خيابانی

شکل ظاهری

نحوه مصرف

مشخصات داروئی و شيميائی

PHARMACOLOGY

طبقه بندی داروئی

شکل ظاهری

ترکيب شيميائی

آزمايش های تشخيصی کانابيس

نحوه مصرف

اثرات و علائم

EFFECTS

مکانيسم اثر

فاکتورهای موثر در نحوه بروز علائم

علائم کوتاه مدت اوليه

مرحله پس از اثرات اوليه

عوارض و خطرات

DANGERS

دود کردن

سوءظن و بدبينی

اسکيزوفرنی

تصادفات

سايکوز حاد سمی

اعتيادزايی

ايجاد تحمل

قطع مصرف

مصرف کانابيس همراه با مواد ديگر

Mixing With Other Drugs

الکل

آمفتامين ها

کوکائين

اکستازی

هروئين

کتامين

ال-اس-دی

قارچ ها

حشيش

ماری جوآنا

تصاوير